Wiosną 2026 roku ogrody wilanowskie ponownie stają się sercem dialogu między sztuką, biznesem a filantropią. Już po raz czwarty Oranżeria Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie gości TOP CHARITY Art – otwartą dla wszystkich wystawę, która stanowi integralną część jubileuszowej, piątej edycji największego w tej części Europy wydarzenia TOP CHARITY, zainicjowanego przez Omenę Mensah i Rafała Brzoskę.

W ciągu czterech lat organizatorzy zebrali prawie 145 milionów złotych na działania charytatywne, które realnie poprawiają jakość życia osób w Polsce i za granicą. Konsorcjum Filantropijne wsparło dotychczas prawie 200 projektów rodzimych i międzynarodowych. Jak podkreśla Omenaa Mensah, inicjatorka wydarzenia: „Przez ostatnie pięć lat TOP CHARITY stało się żywą platformą, w ramach której najwybitniejsza sztuka światowa spotyka się z realną potrzebą niesienia pomocy. Wierzę, że każde dzieło prezentowane w tej przestrzeni ma w sobie ładunek dobra, który ostatecznie zamienia się w edukację, bezpieczeństwo i lepszą przyszłość dla naszych podopiecznych w Polsce i na świecie”. Innowacyjnym przedłużeniem wystawy jest projekt Art Cat ASANTE – pierwszy luksusowy katamaran Sunreef Yachts, który stał się pływającą galerią sztuki. Od 18 kwietnia ta wyjątkowa jednostka sunie po wodach, prezentując wyselekcjonowane przez Omenę Mensah dzieła takich artystów jak Kristie Arias, Julius Katende czy Raphael Mayne. A czyje prace warto licytować w tym roku?

Postać przedstawiona na tym obrazie, malowanym opuszkami palców, wyraża jednocześnie pewność siebie i wrażliwość, siłę i spokój. Boafo swoje prace tworzy za pomocą bezpośredniego dotyku, a inspiracje czerpie z ekspresjonistycznych por- tretów artystów Secesji Wiedeńskiej. Bardzo doceniam malarstwo Egona Schielego, dlatego twórczość Boafo jest mi tym bardziej bliska. Już od kilku lat z zainteresowaniem śledzę jego dynamiczny rozwój i międzynarodową karierę. Boafo jest obecnie najdrożej sprzedającym się artystą afrykańskim.

Magdalena Abakanowicz, Ptak II, 2008, juta, żywica, sztyca stalowa, 170×280×175 cm. Estymacja: 190 000–210 000 €

Abakanowicz jest najsłynniejszą polską artystką, cieszącą się uznaniem międzynarodowej sceny artystycznej. W jej twórczości ptaki stają się metaforycznymi odpowiednikami postaci ludzkich – podobnie niepokojące, fragmentaryczne, odległe od realistycznego przedstawienia. Ptak II emanuje siłą i melancholią.

Mahama, uznany przez magazyn „ArtReview” za najważniejszego artystę 2025 roku, w prezentowanym dziele traktuje materiał jako nośnik pamięci, historii i wymiany. Praca przyjmuje formę malarskiej tkaniny, złożonej z fragmentów materiałów barwionych techniką woskową (wax prints), które artysta zbierał przez kilka lat na targach w Ghanie. Mahamę znam osobiście i podziwiam go nie tylko za jego twórczość, ale też za wielopoziomową działalność społeczną i edukacyjną.

Ewa Juszkiewicz, przetwarzając dawne wzory, stawia pytanie o obiektywność kobiecych przedstawień w historii sztuki. Artystka tworzy surrealistyczne wersje malarskich pierwowzorów, zabierając im ich najważniejszy element – twarz. Powstały w 2014 roku Gaj w mistrzowski sposób oddaje złożone struktury roślinne.

W rzeźbie tej artystka w zabawny sposób odwołuje się do natury baśni – historii o wędrówkach, poszukiwaniach tożsamości, a także początkach, które rzucają światło na kierunek naszych dalszych podróży. To wyjątkowa, magiczna praca, która urzekła mnie zwłaszcza inspiracją Emily Dickinson – od czasów studiów jestem ogromną fanką tej poetki.

Współczesna artystka nigeryjska posługującą się różnorodnymi mediami, takimi jak malarstwo, rysunek czy instalacje. W swojej twórczości bada sposoby, w jakie kształtowane są społeczeństwa, odwołując się do teorii gier, tożsamości kulturowej oraz zagadnień sprawiedliwości społecznej, wspólnoty i pamięci zbiorowej. Poznałam artystkę podczas ceremonii wmurowania kamienia węgielnego Kids Haven Sport & Art Complex w Ghanie i od tego czasu z zachwytem obserwuję jej oniryczne malarstwo.

Praca Wojciecha Ireneusza Sobczyka odwołuje się do lewej części tryptyku Ogród rozkoszy ziemskich Hieronima Boscha, który ukazuje akt stworzenia Ewy. Rzeźba, wykonana z białej, lśniącej porcelany, nawiązuje bezpośrednio do Drzewa Życia. Precyzyjnie wykonane elementy – gałęzie, liście, konar – tworzą piękną i niepokojącą kompozycję.

Artysta znany ze swoich monumentalnych rzeźb, które można odnaleźć w przestrzeniach publicznych trzech kontynentów. Lux Mentis to studium relacji między tym, co materialne i ułomne, a tym, co doskonałe i nieuchwytne. Projekt wpisuje się w szersze poszukiwania Koclęgi, koncentrujące się na relacji między formą, percepcją i wewnętrznym doświadczeniem człowieka.am